تحقق وعده «رِزقٌ لایُحتَسَب» با رهبری کشور توسط مردم پس از شهادت امام امت

کسانی که در اتاق فکرهای نظامی و امنیتی دنیا بودند، هرگز نمی‌پنداشتند که در حساس‌ترین روزهای انقلاب اسلامی و با وجود شهادت رهبر انقلاب و فرماندهان اصلی نظام مردم این‌طور به میدان بیایند و در زیر فشارها، تهدیدها و بمباران شهرها در خدمت انقلاب قرار گیرند. این عطیهٔ الهی، همان گشایش بی‌حسابی بود که خداوند به اهل تقوا ارزانی می‌فرماید.

به گزارش عاشورا نیوز به نقل از خبرگزاری فارس: ماه رمضان امسال با ۳۰ راه قرآنی، در تلاش هستیم از طوفان‌ها و پستی و بلندی‌های زندگی، باز نمانیم و راه را محکم ادامه دهیم.راهی که از دل تجربه پیامبران، شهیدان و بندگان صابر خدا بیرون آمده است. راه‌هایی برای اینکه در برابر تمسخر، تهمت، تهدید، فقر، خستگی، غربت و وسوسه، ایمان را نگه داریم و از پا نیفتیم. یقین به این حقیقت که هر کس خدا با او باشد شکست ندارد.
 
پشتوانه‌های قرآنیهرجا انسان دلش را بر مدار تقوا و توکل نگاه دارد، خداوند خود راه را می‌گشاید؛ نور تشخیص می‌بخشد؛ در خلوت‌ها حمایت می‌کند و در جمع‌ها عزت می‌آفریند. از زمین و آسمان می‌رسد!«وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجیلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَکَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِم‌».و اگر آنان، تورات و انجیل و آن‌چه از سوى پروردگارشان بر آن‌ها نازل شده [قرآن‌] برپا دارند، از آسمان و زمین روزى خواهند خورد.«وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ».و اگر اهل شهرها و آبادی‌ها ایمان مى‌آوردند و تقوا پیشه مى‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر آن‌ها مى‌گشودیم.آیه شریفه قانون گشایش الهی را بیان می‌کند؛ قانونی که هرجا ایمان و تقوا زنده شود، درهای بسته گشوده می‌گردد و برکت از زمین و آسمان می‌رسد. یعنی همان اصل پیوند میان تقوا و رفع تنگنا و گشایش. هرگاه دل انسان بر مدار تقوا بگردد، راه‌های بسته باز می‌شود و خداوند، بی‌واسطه، کفایت و گشایش را در مسیر زندگی او جاری سازد.
 
 
حرف حق را بگو؛ باقی‌اش با من!«وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ‌ فِی الصَّالِحینَ».کسانى که ایمان آوردند و کارهاى شایسته انجام دادند، حتماً در زمره شایستگان درمى‌آوریم.«وَ لکِنَّ اللَّهَ یُسَلِّطُ رُسُلَهُ‌ عَلى‌ مَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدیر».ولى خداوند رسولان خود را بر هر کس بخواهد مسلّط مى‌سازد، و خدا بر هر چیز تواناست.گاهی سخنران احساس می‌کند باید نکته‌ای بگوید، اما می‌داند اگر آن را بر زبان آورَد، شاید دیگر دعوتش نکنند یا از جمعشان کنار گذاشته شود؛ یا گاهی انسان در یک گعده می‌خواهد نسبت به کاری نادرست واکنش نشان دهد، ولی می‌ترسد که اگر چیزی بگوید، او را بیرون کنند و دیگر با او گرم نگیرند. همین‌جاست که خدای مهربان دل انسان را گرم می‌کند و می‌فرماید: اگر تقوا اقتضا می‌کند که سخن حق را بگویی، پس بگو و حواست باشد که اگر از این جمع طردت کردند، من خودم تو را در جمع‌هایی خیلی بهتر داخل می‌کنم: «لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِی الصَّالِحِینَ» و نه‌تنها تو را با جمع‌های دیگر آشنا می‌کنم، بلکه تو را بر قلب‌هایشان مسلط می‌سازم: «یُسَلِّطُ رُسُلَهُ‌ عَلى‌ مَنْ یَشاءُ» تا سخنت در جان‌ها بنشیند و دل‌ها را دگرگون کند. حقیقتاً همین بود که امام خمینی(ره) بر قلب‌ها مسلط شده بود؛ به‌طوری‌که با یک سخنرانی، هزاران جوان به خیابان‌ها آمدند، به جبهه رفتند و شهید شدند یا تسلط جمهوری اسلامی بر قلب‌ها را در روزهای پس از شهادت رهبر شهید انقلاب و در زیر تهدیدات و بمبآران دشمن در خیابان‌ها می‌بینید که حتی یک شب مردم میدان را خالی نکرده‌اند.
 
 
قبل از گناه‌کردن، چشمت را باز می‌کنم!«وَ إِمَّا یَنْزَغَنَّکَ مِنَ الشَّیْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ * إِنَّ الَّذینَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّیْطانِ تَذَکَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ».و هرگاه وسوسه‌اى از شیطان به تو رسد، به خدا پناه ببر، که او شنونده و داناست. پرهیزگاران هنگامى که گرفتار وسوسه‌هاى شیطان شوند، به یاد (خدا و پاداش و کیفر) او مى‌افتند، و (در پرتو یاد او، راه حق را مى‌بینند و) ناگهان بینا مى‌گردند.یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ تقوا در لحظه‌های حساس و هنگام وسوسه، این است که درست همان‌وقت که زمینهٔ گناه پیش می‌آید، یاد خدای مهربان کند و از او کمک بخواهد؛ چون وقتی شیطان از هر سو فشار می‌آورد تا انسان را به لغزش بکشاند، اگر در همان لحظه دل به یاد خدا روشن گردد، چشم انسان باز می‌شود «فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ» و حقیقت را می‌بیند و در همان لحظهٔ بزنگاه می‌فهمد که این گناه چه آسیبی به جانش می‌زند و از انجامش دوری می‌کند؛ نه این‌که بعد از افتادن در گناه و فروکش‌کردن شعلهٔ شهوت، تازه چشمش باز شود و پشیمان شود که چرا چنین کرده است.
 
 
از نگاه رهبر شهید انقلابماه رمضان، ماه تقواست؛ تقوا یعنی مراقبت دائمی که انسان را از لغزش و آسیب دور می‌دارد و چون زرهی، او را از تیرهای زهرآگین و خطرهای معنوی و دنیوی مصون می‌سازد. تقوای فردی راه گشایش و رزق الهی است، و همین معنا در سطح جامعه نیز جریان دارد. جامعهٔ اسلامی برای محفوظ ماندن از تیرهای دشمن و تهاجم اقتصادی، نیازمند تقوای اجتماعی است. در بخش امنیت، تقوای جامعه همین تجمعات و راهپیمایی‌های شبانه و حفاظت از انقلاب اسلامی در میانه جنگ نابرابر آمریکایی و صهیونی است. در بخش اقتصاد، تقوای جامعه همان اقتصاد مقاومتی است. این اقتصاد مقاومتی زره استوار ملت در برابر قدرت‌هایی است که با ابزار اقتصادی و سیاسی قصد ضربه دارند. پس باید با تمام توان درون کشور دنبال شود تا تقوای جمعی تحقق یابد و جامعه در پناه آن محفوظ بماند.
 
دشمن از جایی ضربه می‌خورد که گمانش را نمی‌برد!نیروی هوایی در دوران پهلوی یکی از نزدیک‌ترین نیروها به دربار و آمریکا بود؛ اما در لحظه‌ای که رژیم طاغوت انتظارش را نداشت، همین نیرو به انقلاب پیوست. روز نوزدهم بهمن، با امام(ره) دیدار و بیعت کرد و در برابر بخش‌هایی از ارتش که به آن حمله کرده بودند، ایستادگی نشان داد. این حادثه نمونه‌ای روشن از همان سنت الهی است که خدا می‌فرماید: «فَاَتیهُمُ اللهُ مِن حَیثُ لَم یَحتَسِبوا»؛ یعنی دشمن از جایی ضربه می‌خورد که گمانش را نمی‌برَد. در نقطهٔ مقابل، مؤمنان از جایی یاری و قدرت می‌یابند که انتظارش را ندارند، و این همان حقیقت «رِزقٌ لایُحتَسَب» است که در وعدهٔ الهی آمده است: «وَمَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَل لَهُ مَخرَجـًا * وَ یَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِب». کسانی که در اتاق فکرهای نظامی و امنیتی دنیا بودند، هرگز نمی‌پنداشتند که در حساس‌ترین روزهای انقلاب اسلامی و با وجود شهادت رهبر انقلاب و فرماندهان اصلی نظام مردم این‌طور به میدان بیایند و در زیر فشارها، تهدیدها و بمباران شهرها در خدمت انقلاب قرار گیرند؛ و به قول رهبر انقلاب آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای «این مردم بودند که در این شرایط کشور را رهبری کردند و اقتدار آن را ضمانت کردند.» اما این عطیهٔ الهی، همان گشایش بی‌حسابی بود که خداوند به اهل تقوا ارزانی می‌فرماید.
 
 
ما چه کنیم؟راه بیرون‌رفتن از بن‌بست‌های اقتصادی و سیاسی این کشور، پناه‌بردن به دشمن و امید به وعده‌های او نیست؛ بلکه در بازگشت به تقوا، مبارزه با فساد و تکیه بر خدای مهربان معنا می‌یابد. جامعه‌ای که به وعدهٔ روشن خدا ایمان بیاورد «وَمَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ» راه‌های بسته‌اش باز می‌شود و برکت از جاهایی که هیچ‌کس فکرش را نمی‌کند، جاری می‌شود.
 

 

ارسال نظر